تبلیغات
فروشگاه صورتی ایران مارکت سنتر - اسفند و باورهای مردم در مورد آن

ارزان ولی مطمئن بخرید...


Admin Logo
themebox Logo



تاریخ:پنجشنبه 12 بهمن 1396-08:05 ق.ظ

نویسنده :بی بی

اسفند و باورهای مردم در مورد آن

اسفند یا اسپند نام گیاهی است خودرو، پایدار و همیشه سبز که در کوه و بیابان و زمین های کویری می روید. نام این گیاه از کلمه ی سپنته در اوستا گرفته شده و در زبان پهلوی به معنای افزونیک یعنی برکت دهنده و مقدس امده است. 
اسپند دود کردن در باورهای اساطیری ایران باستان ریشه دارد. بر اساس این باورها بوی خوش از آفریده های اهورامزدا خدای یکتاست و باعث گریز اهریمن و نیروهای اهریمنی می شود. 
در مراسم اسفند گردانی و ریختن دانه اسفند در آتش و سوزاندن آن وردها یا دعاهایی که در هر جامعه یا فرهنگی متفاوت است خوانده می شود و عامه مردم بر این باور بوده اند که همزمان با خواندن هر یک از کلمه های اوراد مخصوص اسفند و سوختن و ترکیدن هر یک از دانه های اسفند در آتش یکی از نیروهای شریر و زیانکار چشمان بد و حسود و بخیل نیز می سوزند و نابود می شوند. (دایره المعارف بزرگ اسلامی)
وردها اغلب با نام گیاه اسفند و شمار سی و سه یا صدوسی دانه اسفند این چنین آغاز می گردند:
اسفند، اسفند دونه، اسفند سی و سه دونه  یا  اسفند اسفند دونه، اسفند صد و سی دونه 
در اوراد مخصوص اسفند به همه افراد و گروه ها از نزدیک ترین کسان و آشنایان تا دورترین کسان و بیگانگان و دوست و دشمن و پاک و ناپاک اشاره می شود. آدم های کبود چشم ازرق چشم شور چشم سیاه چشم زنان بزا و نزا آدم های سر سیاق سق سیاه دندان سفید همسایگان دست راست و دست چپ اهل کوچه محله و حمام زاده شدگان روزهای هفته مثل شنبه زا یکشنبه زا و ... تا جمعه زا و زاده شدگن اوقات مختلف شبانه روز ماننده صبح زا ظهر زا و شب زا. بیرون روندگان از شهر و دروازه و وارد شدگان از دروازه به شهر چرندگان و پرندگان انس و جن و پری و پریزاد یکایک در اوراد مخصوص اسفند می آیند.
یزدی ها وقتی اسفند دود می کنند این ورد را می خوانند
بترکه چشم حسود و حسرت خور و دیده و منافق. شنبه زاییده یکشنبه زاییده دوشنبه زاییده سه شنبه زاییده چهارشنبه زاییده پنجشنبه زاییده جمعه زاییده آن هایی را که می شناسیم و آن هایی را که نمی شناسیم. دور و نزدیک همه و همه 

در سیرجان اگر نوک دماغ بچه کثیف باشد بچه نظر خورده دور سرش نمک و اسفند می گردانند و نظر او را می گیرند و می گویند اسفند دونه دونه اسفند خودش می دونه قوم و خویش و بیگونه بترکونه بترکونه بترکونه دست را به سر شکم و پای بچه می رنند و می گویند سر شکم پا و سپس آن ها را در آتش ریخته تا صدای ترق و تروق کند و چشمانشان بترکد. 


برای ورود به فروشگاه می هی و مشاهده سایر محصولات(ایران مارکت سنتر) ااینجا را کلیک کنید 
نوع مطلب : باورهای عامیانه مردم ایران